artık çok geç demek için bile çok geç. yaşamak için de öyle...

dünyayı trabzon'un daracık sokaklarından ibaret sandığım günlerde tanıdım seni. yazmak ibadetim oldu sana. yazmazsam günahkarım. tanıdığım bütün kadınlar kıskandılar bu yüzden seni. ben de bu gece bir ayin düzenledim sana, cennetine girebilmek için. saf olsun diledim. ben de, cennetin de... boyalı duvarlarıma özgür bir aşk masalı yazmayı diledim ama özgürlük sorularımın oluşturduğu sisin ardında kaldı. özgürlük, seni sevmek gibi düşlerimin sırça köşkünde kaldı. özgürlük, aşkımla kalbimde gömülü kaldı. koca bir ömür geçti. aşk ne sana, ne bana kaldı.

gözünün başka kimseyi görmediği o eski yalanım ben. hayallerim bana ihanet eder gibi. çalma seni hayallerimden. geçen yıllar, geçen zaman, değişen hayat, değişen her şey, bir tek kokun... artık hayata farklı, gözlerine aynı bakışım ondan. yarına kapattığım gözlerim, gözlerinin esaretini özlemiş. çok sevdiğim o kahve kokusu, saçlarının ışığıyla başımı döndürür olmuş yeniden. seninle göz göze geldiğim o bir kaç dakika için yaşamışım ben. anason kokusunu o an en sarhoş olabilmek için biriktirmişim. ne kadar uzun ve ne kadar kısa oturmuşuz o masada. sana doyamayacak kadar kısa, yıllarca beklenecek kadar uzun. aklımızda cevapsız sorular...

bir sebep arıyordum yaşamak için. kim bilir kaç insan hayatın anlamını aramıştı benden önce. onlar bulamamışlardı. ve ben de... neden dedim kendime, neden buradayım? burada oluşumun da, içimdeki bu tuhaf sıkıntının da bir sebebi yoktu. asıl sıkıldığım şey varlığımdı sanki. var oluşum beni yoruyordu artık. sensizliğin zorluğu yaşamanın zorluğuna dönüşmüştü. oysa sen her şeyden habersiz, sebepsiz hayatına devam ediyordun. evet eminim senin de, tüm insanların da yaşaması için bir sebep yoktu.

oysa ben sana pembe kır çiçeklerinden şiir yapacaktım.

Yalnızlığımdan bitap düşmüş titrek ellerim. Seni arar her yerde gözlerim. Seni anlatır sözlerim. Seni yaşarım ben, seni söylerim. Alkol girer kanıma, söyledikçe dökülür gözyaşlarım. Boynum bükülür, titrer ellerim. Zor gelir nefes bile almak. İçerim, durmadan içerim. Kelimeler olur dert arkadaşım. Saatlerce durmaksızın dertleşirim. Sonra elimle alnımı sıvazlar, saçlarımı koparırcasına çekerim. O öyle bir sıkıntı, öyle bir buhrandır ki yakar her yanımı. Sen dolaşırsın damarlarımda alkole tutunup. Bir araç olur alkol senin bana gelmene. Bu yüzden saçlarını otobüs camına dayayıp gittiğin o güneşli yaz gününden beri her gün içerim. İçtikçe kırarım camlarını o otobüsün. Tutup çekerim seni kolundan, sımsıkı sarılırım. Ama kollarımdan kurtulup geri dönersin o camları kırık sarı otobüse. Tüm dünya güler bana, sen de gülersin. Ve ben ağlarım. O günden beri her gün durmadan ağlarım. Karaların bir ucunu gözlerime bir ucunu da şarap şişesine bağlarım. Ben nereye gitsem o da benimle gelir. Taşıyamayacağım bir yüktür gidişin. Bu yüzden yıllardır oturur dururum o soğuk kaldırım taşının üstünde.