kalktı ve silkindi üşengeçliğinden.
yeraltı kodlayıcı uzun bir geceye daha uyanıyordu. içindeki his yeni bir projenin doğum sancılarını anımsatır gibiydi. garip bir sıkıntı sarmıştı dört yanını. aynaya baktı, sonra döndü ve şöyle dedi:

-hanoi kuleleri...

bilinmezdi yeraltı kodlayıcının aklından geçenler. zordu anlaşılması gözlerindeki ışığın. bilinen tek şey, amacının bilgiyi her ne olursa olsun insanlarla paylaşmak olduğuydu. ona göre bilgi tüm insanlığın malıydı ve bilgi saklayanlar onun en büyük düşmanıydı. yeraltı kodlayıcının düşmanı olmak: hayatta en son isteyeceğim şey...

peki ama neydi bu hanoi kuleleri?