1999 yılında yazdığım bu şiir öyle çok şey anlatıyor ki aslında. Elimizdekilerin kıymetini hep son günlerde anlıyoruz. Bugün benim için de bir son gün. Sivil hayatımın son günü. Asker olarak beni bekleyen bu yeni hayatımda kelimelerden ve onların yarattığı o muhteşem büyüden kopmamaya çalışacağım. Binlerce anı geçiyor şimdi aklımdan. Üzüldüğüm, çok üzüldüğüm zamanlar... Mutlu olduğum, şen bir çocuk kahkasıyla güldüğüm günler... Beni mutlu edenler, dostlarım, sevdiklerim, üzenler ve üzen... Hepsi bir bir aklımda yeniden canlanıyor. Nefretim her an canlı, sevgimse zaten ölümsüz. Hiçbirşeyi, hiçbirinizi unutmayacağım. Siz de beni unutmayın.

Hayatta her derde derman var da
Yok mu ayrılığa deva?
Geldi ayrılık vakti
Dostlarım elveda